Werk

Vredige taferelen met een serieuze hoek af. Serieuze persoonlijkheden die transformeren tot apen. Doordeweekse situaties worden frappante streetart.
Net als zijn inspiratie is ook het werk van Bart Vermeiren een fusion aan stijlen en technieken.

Zoals het spelen met licht. “Door elementen extra uit te lichten in mijn schilderijen speel ik met de grens van kitsch.” Een knipoog naar de Centraal-Amerikaanse straten en de Spaanse cultuur die in zijn bloed zitten.  

Daarnaast spinnen ook de dierlijke archetypen een uitdagende rode draad doorheen zijn werk. Hij zorgt voor een constante vergelijking tussen mens en dier door ze in zijn werk op gelijke voet te zetten. “Passie en driften maken dat we allebei keer op keer dezelfde fouten maken.” De terugkerende blauwe aap kiest hij bewust als alter ego. Een manier om zichzelf en anderen te relativeren.

En dan is er de aanwezigheid van mannen in zijn werk. In alles vormen en maten, een verwijzing naar het gemis van een vaderfiguur.
Het uniforme van de politie, nachtwakers en kapitein Bananas refereert naar status en wangebruik.

Voor andere werken vindt Bart inspiratie in zijn familiale achtergrond. Drie personen die vraagtekens oproepen krijgen een centrale rol. In de zoektocht naar zichzelf doorheen de jaren zoekt hij naar antwoorden over wie deze mensen waren. Als loslopende fantasie geven ze betekenis aan deze werken.

Elk werk heeft Bart's typische meerlagigheid, zowel in betekenis als textuur. Dat terwijl de beeldtaal direct is en de vorm veel humor bevat.

Zo kan ook de toeschouwer telkens zijn eigen interpretatie vormen van het verhaal. Zo brengt het op elke moment en voor elke persoon een ander beeld en een andere waarheid.